วัดนาป่าพง

ปฏิจจสมุปบาท จากพระโอษฐ์ อ่านโดย ภิกขุเอเอ อธิจิตฺโต

การฟัง 634973 ครั้ง

รายการ	จำนวนคนฟัง	ฟัง	ดาวน์โหลด
001-การทรงพิจารณาปฏิจจสมุปบาท หลังการตรัสรู้	22363
002-สิ่งที่เรียกว่า ปฏิจจสมุปบาท	13220
003-เห็นปฏิจจสมุปบาท คือเห็นพระพุทธองค์	10753
004-ปฏิจจสมุปบาท คืออริยญายธรรม	9966
005-คนเราจิตยุ่ง เพราะไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท	9255
006-ปฏิจจสมุปบาท เป็นชื่อแห่งทางสายกลาง	9159
007-ทรงแนะนำอย่างยิ่ง ให้ศึกษาเรื่องปฏิจจสมุปบาท	9590
008-คนเราไม่ปรินิพพานในทิฏฐธรรม เพราะไม่สามารถตัดกระแสแห่งปฏิจจสมุปบาท	10004
009-ความหมายของปฏิจจสมุปบาท แต่ละอาการ	9435
010-ปฏิจจสมุปบาทแต่ละอาการ	8181
011-ทรงขยายความปฏิจจสมุปบาท อย่างวิธีถามตอบ	7757
012-ปัจจยาการแม้เพียงอาการเดียว ก็ยังตรัสเรียกว่า ปฏิจจสมุปบาท	7460
013-แม้แสดงเพียงผัสสะให้เกิดเวทนา ก็ยังเรียกว่าปฏิจจสมุปบาท	6387
014-ทรงเปรียบปฏิจจสมุปบาทด้วยการขึ้นลง ของน้ำทะเล	6399
015-การเห็นปฏิจจสมุปบาท ชื่อว่าการเห็นธรรม	5718
016-ปฏิจจสมุปบาทคือกฎแห่งธรรมฐิติ- ธรรมนิยาม	6490
017-ปฏิจจสมุปบาท เป็นเรื่องลึกและดูลึก	5241
018-ปฏิจจสมุปบาท เป็นเรื่องลึกซึ้ง เท่ากับเรื่องนิพพาน	6321
019-นรกเพราะไม่รู้ปฏิจจสมุปบาทร้อนยิ่งกว่านรกไหนหมด	5339
020-ผู้แสดงธรรมโดยหลักปฏิจจสมุปบาทเท่านั้น จึงชื่อว่า เป็นธรรมกถึก	4982
021-ปฏิจจสมุปบาท ทำให้อยู่เหนือความมี และความไม่มีของสิ่งทั้งปวง	5109
022-ไม่มีผู้นั้น หรือผู้อื่น ในปฏิจจสมุปบาท	4976
023-กายนี้ไม่ใช่ของใคร เป็นเพียงกระแสปฏิจจสมุปบาท	5275
024-ปฏิจจสมุปบาทเป็นธรรมที่ทรงแสดง เพื่อไม่ให้รู้สึกว่ามีสัตว์บุคคลตัวตนเราเขา	5051
025-ปฏิจจสมุปบาท มีหลักว่า “ไม่มีตนเอง ไม่มีผู้อื่น ที่ก่อสุขและทุกข์”	4755
026-การรู้ปฏิจจสมุปบาท เป็นหลักการพยากรณ์อรหัตตผล	4550
027-เรื่องปฏิจจสมุปบาท คือเรื่องอริยสัจ	5211
028-ปฏิจจสมุปบาททุกอาการมีลักษณะแห่งความเป็นอริยสัจสี่	4469
029-ปฏิจจสมุปบาท ซึ่งแสดงการก่อขึ้นแห่งทุกข์	4096
030-ปฏิจจสมุปบาทซึ่งแสดงการดับลงแห่งทุกข์	4073
031-อริยสัจในรูปแห่งปฏิจจสมุปบาทมีในขณะแห่งเวทนา	3982
032-อาการที่ยุ่งยากที่สุดของปฏิจจสมุปบาทคืออาการของตัณหา	4053
033-ความเหนียวแน่นของสัสสตทิฏฐิ ปิดบังการเห็นอริยสัจสี่	3921
034-นัตถิกทิฏฐิปิดบังการเห็นอริยสัจสี่	3674
035-ปฏิจจสมุปบาทรวมอยู่ในบรรดาเรื่องที่ใครคัดค้านไม่ได้	3896
036-ปฏิจจสมุปบาทมีเมื่อมีการกระทบทางอายตนะ	3748
037-ปฏิจจสมุปบาทดับได้กลางสาย	3558
038-นันทิเกิดเมื่อใด ก็มีปฏิจจสมุปบาทเมื่อนั้น	3579
039-นันทิดับเมื่อใด ปฏิจจสมุปบาทดับเมื่อนั้น	3424
040-ในภาษาปฏิจจสมุปบาท กรรมให้ผล ในอัตตภาพที่กระทำกรรม	3448
041-เห็นปฏิจจสมุปบาท คือฉลาดในเรื่องกรรม	3408
042-นามรูปหยั่งลง เพราะเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอัสสาทะ	3443
043-นามรูปไม่หยั่งลง เพราะเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอาทีนวะ	3271
044-ปฏิจจสมุปบาท ที่ตรัสระคนกับปัญจุปาทานขันธ์	3620
045-ปฏิจจสมุปบาทจะมีได้แก่ทารก เฉพาะที่โตขึ้นถึงขนาดรู้สึกยึดถือในเวทนา	3419
046-ปัจจยาการแห่งเวทนา โดยละเอียด	3330
047-อายตนะ คือ จุดตั้งต้นของปฏิจจสมุปบาท	3294
048-การเกิดขึ้นแห่งไตรทวารขึ้นอยู่กับการเกิดขึ้นแห่งอวิชชาของปฏิจจสมุปบาท	3200
049-อวิชชาสัมผัส คือต้นเหตุอันแท้จริงของปฏิจจสมุปบาท	3480
050-นามรูปก้าวลง เมื่ออนุสัยก่อขึ้น	3382
051-ตัณหาเกิดขึ้น เมื่ออนุสัยก่อขึ้น	3187
052-ภพใหม่เกิดขึ้น เมื่ออนุสัยก่อขึ้น	3055
053-การหยั่งลงแห่งวิญญาณเกิดมีขึ้น เมื่อเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอัสสาทะ	3085
054-การหยั่งลงแห่งวิญญาณไม่มี เพราะเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอาทีนวะ	3017
055-การเกิดแห่งโลก คือการเกิดแห่งกระแสปฏิจจสมุปบาท ที่เกิดขึ้นในใจคน ทุกคราวไป	2909
056-การดับแห่งโลก คือการดับแห่งกระแสปฏิจจสมุปบาท ที่ดับลงในใจคน ทุกคราวไป	2945
057-ทรงแสดงอัตตวาทุปาทานในลักษณะแห่งปฏิจจสมุปบาท	3049
058-เวทนาในปฏิจจสมุปบาท ให้เกิดอนุสัยสาม	2869
059-ปฏิจจสมุปบาทแห่งการเกิดสังขาร ๔ ประเภท	2681
060-การดับตัณหาเสียได้ก่อนแต่จะเกิดอุปาทาน	2881
061-การสิ้นกรรม ตามแบบของปฏิจจสมุปบาท	2769
062-อายตนะยังไม่ทำหน้าที่ ปัญจุปาทานขันธ์ ก็ยังไม่เกิด	2992
063-ปัญจุปาทานขันธ์เพิ่งจะมี เมื่อเกิดเวทนาในปฏิจจสมุปบาท	2532
064-การเกิดแห่งโลก คือการเกิดแห่งปฏิจจสมุปบาท	2508
065-ทุกข์เกิดเพราะเห็นอุปาทานิยธรรม โดยความเป็นอัสสาทะ	2478
066-ทุกข์เกิด เพราะเห็นสัญโญชนิยธรรม โดยความเป็นอัสสาทะ	2473
067-แดนเกิดดับแห่งทุกข์ โรค ชรา มรณะ	2854
068-การดับแห่งโลก คือการดับแห่งปฏิจจสมุปบาท	2654
069-ปฏิจจสมุปบาท (นิโรธวาร) ที่ตรัสอย่างเข้าใจง่ายที่สุด	2532
070-ทุกข์ดับ เพราะเห็นอุปาทานิยธรรม โดยความเป็นอาทีนวะ	2454
071-ทุกข์ดับ เพราะเห็นสัญโญชนิยธรรม โดยความเป็นอาทีนวะ	2289
072-ตรัสว่า เรื่องปฏิจจสมุปบาท เป็นเบื้องต้น แห่งพรหมจรรย์	2315
073-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องเที่ยวแสวงหาครู	2263
074-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องทำการศึกษา	2234
075-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องบำเพ็ญโยคะ	2294
076-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องประกอบฉันทะ	2279
077-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องบำเพ็ญอุสโสฬหี	2363
078-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องบำเพ็ญอัปปฏิวานี	2351
079-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องประกอบความเพียรแผดเผากิเลส	2296
080-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องประกอบวิริยะ	2329
081-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องประกอบการกระทำอันติดต่อ	2124
082-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องอบรมสติ	2283
083-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องอบรมสัมปชัญญะ	2290
084-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท ยังมีหน้าที่ ต้องบำเพ็ญความไม่ประมาท	2059
085-ทรงมุ่งหมายให้ปฏิจจสมุปบาทเป็นเรื่องการปฏิบัติ	2138
086-การหลีกเร้นทำให้ง่ายแก่การรู้ปฏิจจสมุปบาท	2176
087-การคิดค้นปฏิจจสมุปบาท ก็คือการเดินตามอริยอัฏฐังคิกมรรค	2063
088-ปฏิบัติเพื่อการดับปฏิจจสมุปบาท ชื่อว่าปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม	2049
089-การดับทุกข์มีได้ด้วยการคบสัปปบุรุษ	2026
090-ผัสสะ คือนิทานสัมภวะส่วนมากของนิพเพธิกธรรม	2166
091-ปฏิจจสมุปบาทแห่งการกำจัดอุปสรรคขณะเจริญสติปัฏฐาน	2174
092-ปฏิจจสมุปบาท เพื่อสามัญญผลในปัจจุบัน	2103
094-ปฏิจจสมุปบาท เป็นสิ่งที่ต้องเห็นด้วยยถาภูตสัมมัปปัญญา	2470
095-แม้การทำความเพียรในที่สงัด ก็ยังต้องปรารภขันธ์ห้า ตามวิธีการของปฏิจจสมุปบาท	2069
096-แม้สุขทุกข์ในภายใน ก็เกิดขึ้นเพราะปรารภขันธ์ห้า	2135
097-ต้นเงื่อนของปฏิจจสมุปบาท ละได้ด้วยการเห็นธรรมทั้งปวงว่าไม่ควรยึดมั่น	2201
098-ต้นเงื่อน แห่งปฏิจจสมุปบาท ละได้ด้วยการเห็นอนิจจัง	2312
099-อาการแห่งอนิจจัง โดยละเอียด	2181
100-เคล็ดลับในการปิดกั้นทางเกิดแห่งปฏิจจสมุปบาท	2303
101-การพิจารณาปัจจัยในภายใน คือการพิจารณาปฏิจจสมุปบาท	2126
102-ธรรมปฏิบัติในรูปของปฏิจจสมุปบาท แห่งการละองค์สามตามลำดับ	2235
103-วิธีปฏิบัติต่ออาหารสี่ในลักษณะที่เป็นปฏิจจสมุปบาท	2205
104-การพิจารณาสภาวธรรม ตามวิธีปฏิจจสมุปบาทกระทั่งวาระสุดท้าย	2119
105-อนุสัยไม่อาจจะเกิด เมื่อรู้เท่าทันเวทนา ในปฏิจจสมุปบาท	2049
106-ปฏิจจสมุปบาทสลายตัว เมื่อรู้แจ้งธรรมห้า อันเป็นที่ตั้งแห่งอุปาทาน	2088
107-ญาณวัตถุ ๔๔ ในปฏิจจสมุปบาท เพื่อความเป็นโสดาบัน	2005
108-ญาณวัตถุ ๗๗ ในปฏิจจสมุปบาท เพื่อความเป็นโสดาบัน	1934
109-การรู้ปฏิจจสมุปบาท ไม่เกี่ยวกับการบรรลุอภิญญาเลยก็ได้	1946
110-ปฏิจจสมุปบาทรอบสุดท้ายของคนเรา	2037
111-จิตสัตว์ยุ่งเป็นปม เพราะไม่เห็นแจ้งปฏิจจสมุปบาท	2238
112-ผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท โดยอาการแห่งอริยสัจสี่ ไม่สามารถก้าวล่วงปฏิจจสมุปปันนธรรม	2026
113-สำหรับผู้ที่ไม่สามารถเข้าใจปฏิจจสมุปบาท ยึดถือกายเป็นตัวตน	1875
114-ทิฏฐิและการหยั่งลงแห่งทิฏฐิ เนื่องมาจากการยึดซึ่งขันธ์ทั้งห้า	2408
115-ไม่ควบคุมรากฐานแห่งปฏิจจสมุปบาทจึงเกิดทุกข์	1870
116-คนพาลกับบัณฑิตต่างกันโดยหลักปฏิจจสมุปบาท	2114
117-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้ปฏิจจสมุปบาทโดยนัยสี่	2015
118-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้ชรามรณะโดยนัยสี่	1759
119-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้ชาติโดยนัยสี่	1885
120-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้ภพโดยนัยสี่	2069
121-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้อุปาทานโดยนัยสี่	1867
122-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้ตัณหาโดยนัยสี่	1973
123-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้เวทนาโดยนัยสี่	1995
124-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้ผัสสะโดยนัยสี่	2080
125-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้สฬายตนะโดยนัยสี่	1915
126-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้นามรูปโดยนัยสี่	1940
127-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้ วิญญาณโดยนัยสี่	1989
128-เป็นสมณะหรือไม่เป็นสมณะ ขึ้นอยู่กับการรู้หรือไม่รู้สังขารโดยนัยสี่	1872
129-การคุ้มครองผัสสายตนะ ๖	1930
130-ปฏิจจสมุปบาทอาการหนึ่ง (นันทิให้เกิดทุกข์) ถ้าเห็นแล้วทำให้หยุดความมั่นหมาย	2169
131-พอรู้ปฏิจจสมุปบาท ก็หายตาบอดอย่างกระทันหัน	1820
132-เพราะรู้ปฏิจจสมุปบาท จึงหมดความสงสัยเรื่องตัวตนทั้ง ๓ กาล	1755
133-การรู้เรื่องปฏิจจสมุปบาท ทำให้หมดปัญหาเกี่ยวกับขันธ์ในอดีตและอนาคต	1830
134-ผลอานิสงส์ พิเศษ ๘ ประการ ของการเห็นปฏิจจสมุปบาท	1996
135-ผู้รู้ปฏิจจสมุปบาท โดยอาการแห่งอริยสัจทั้งสี่ ย่อมสามารถก้าวล่วงปฏิจจสมุปปันนธรรม	1949
136-อานิสงส์ ของการถึงพร้อมด้วยทัสสนทิฏฐิ	2184
137-ผู้เสร็จกิจในปฏิจจสมุปบาท ชื่อว่าผู้บรรลุนิพพาน ในปัจจุบัน	2028
138-อานิสงส์สูงสุด ของการพิจารณาปฏิจจสมุปบาทอย่างถูกวิธี	2036
139-อุปะปริกขีในปฏิจจสมุปบาท เป็นอุดมบุรุษ	1925
140-ภัยทั้งหลายใดๆก็ตาม ย่อมไม่เกิดจากบัณฑิต	1800
141-ทรงเดินตามรอย แห่งพระพุทธเจ้าองค์ก่อนๆ	2161
142-การคิดค้นปฏิจจสมุปบาท ก่อนการตรัสรู้	1863
143-การคิดค้นปฏิจจสมุปบาท ของพระพุทธเจ้าในอดีต ๖ พระองค์	1796
144-ทรงบันลือสีหนาท เพราะทรงรู้ปัจจัยแห่งความเกิดและความดับ	1844
145-ทรงพยากรณ์แต่อริยญายธรรมเท่านั้น	1724
146-ทรงชักชวนวิงวอนเหลือประมาณ ในความเพียรเพื่อกิจเกี่ยวกับปฏิจจสมุปบาท	1781
147-ทรงแสดงธรรมเนื่องด้วยปฏิจจสมุปบาท มีความงามเบื้องต้น - ท่ามกลาง - เบื้องปลาย	1881
148-ศาสดาและสาวก ย่อมมีการกล่าวตรงกันในเรื่องปฏิจจสมุปบาท	1954
149-ทรงกำชับสาวกให้เล่าเรียนปฏิจจสมุปบาท	1728
150-ไม่รู้เรื่องรากฐานแห่งปฏิจจสมุปบาท ก็ยังไม่ใช่สาวกในศาสนานี้	1909
151-อริยสาวก ย่อมรู้ปฏิจจสมุปบาท โดยไม่ต้องเชื่อผู้อื่น	1759
152-อริยญายธรรมคือการรู้เรื่องปฏิจจสมุปบาท	1757
153-การสนทนาของพระมหาสาวก (เรื่องปฏิจจสมุปบาท)	1791
154-เวทนาของปุถุชน ต่างจากของอริยสาวก	1834
155-อริยสาวกรู้ความเกิดและความดับของโลกอย่างไม่มีที่สงสัย	2081
156-พระโสดาบัน คือผู้เห็นชัดปฏิจจสมุปบาท โดยวิธีแห่งอริยสัจสี่	1849
157-โสตาปัตติยังคะขึ้นอยู่กับการรู้ปฏิจจสมุปบาทของอริยสาวก	1708
158-สามัญญผลในพุทธศาสนา เทียบกันไม่ได้ กับในลัทธิอื่น	1786
159-ปฏิจจสมุปบาท ที่ซ้อนอยู่ในปฏิจจสมุปบาท	1789
160-ปฏิจจสมุปบาทแบบที่ตรัสโดยพระพุทธเจ้าวิปัสสี	2045
161-ปฏิจจสมุปบาทแบบที่ตรัสเหมือนแบบของพระพุทธเจ้าวิปัสสี	1834
162-ปฏิจจสมุปบาทแบบที่ตั้งต้นด้วย อารัมมณเจตน-ปกัปปน-อนุสยะ	1730
163-ปฏิจจสมุปบาท (สมุทยวาร) ที่ตรัสอย่างย่อที่สุด	1794
164-ปฏิจจสมุปบาท (ทั้งสมุทยะและนิโรธวาร) ที่ตรัสอย่างสั้นที่สุด	1787
165-ปฏิจจสมุปบาทแห่งอาหารสี่	1643
166-ปฏิจจสมุปบาทแห่งอาหารสี่ เพื่อภูตสัตว์ และ สัมภเวสีสัตว์	1811
167-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง อภัททกาลกิริยา (ตายชั่ว)	1860
168-ปฏิจจสมุปบาท แห่งทุพพลภาวะ ของมนุษย์	1950
169-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง มิคสัญญีสัตถันตรกัปป์	1893
170-ปฏิจจสมุปบาทแห่งอารัมมณลาภนานัตตะ	1707
171-ปฏิจจสมุปบาท แห่งการปฏิบัติผิดโดยไตรทวาร	1885
172-ปฏิจจสมุปบาท แห่งการปฏิบัติชอบโดยไตรทวาร	1704
173-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง การรบราฆ่าฟันกัน	1831
175-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง การอยู่อย่างมี “เพื่อนสอง”	1857
176-ปฏิจจสมุปบาท แห่งการอยู่อย่าง “คนเดียว”	1874
177-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง การอยู่ด้วยความประมาท	1870
178-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง ปปัญจสัญญาสังขาสมุทาจรณะ	1880
179-ปฏิจจสมุปบาทแห่งปปัญจสัญญา อันทำความเนิ่นช้า แก่การละอนุสัย	2478
180-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง การดับปปัญจสัญญาสังขาร	1967
181-ปฏิจจสมุปบาท ที่ยิ่งกว่าปฏิจจสมุปบาท	1755
182-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง อาหารของอวิชชา	1965
183-ปฏิจจสมุปบาท แห่งอาหารของภวตัณหา	1859
184-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง อาหารของวิชชาและวิมุตติ	1771
185-ปฏิจจสมุปบาทแห่งวิชชาและวิมุตติ	1841
186-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง ปฏิสรณาการ	1795
187-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง สัจจานุโพธ และผลถัดไป	1636
188-ปฏิจจสมุปบาทแห่งการอยู่ด้วยความประมาทของอริยสาวก	1857
189-ปฏิจจสมุปบาท แห่งการขาดที่อิงอาศัยสำหรับวิมุตติญาณทัสสนะ	1843
190-ปฏิจจสมุปบาทเพื่อความสมบูรณ์แห่งอรหัตตผล	1705
191-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง บรมสัจจะ	1708
192-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง สุวิมุตตจิต	1768
193-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง การปรินิพพานเฉพาะตน	1819
194-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง การดับอุปาทานสี่	1726
195-ปฏิจจสมุปบาท แห่ง ความสิ้นสุดของโลก	2163
196-สัมมาทิฏฐิ คือ ทิฏฐิที่ปราศจากอัตถิตาและนัตถิตา	1946
197-ปฏิจจสมุปบาท มีหลักว่า“ไม่มีตนเอง ไม่มีผู้อื่น ที่ก่อทุกข์”	1995
198-แม้ทุกข์ในลัทธิทั้งหลายอื่น ก็มีผัสสะเป็นจุดตั้งต้น	1837
199-พวกกัมมวาทีทุกพวก กับหลักปฏิจจสมุปบาท	1900
200-เงื่อนงำที่อาจนำไปสู่สัสสตทิฏฐิหรืออุจเฉททิฏฐิ ในอาการหนึ่ง ๆ ของปฏิจจสมุปบาท	1920
201-โลกายตะ ๔ ชนิด ที่ทรงปฏิเสธ	1874
202-ทิฏฐิชั้นหัวหน้า ๑๘ อย่าง ล้วนแต่ปรารภธรรมที่เป็นฐานะ ๖ อย่าง	1922
203-ทิฏฐิ ๒๖ อย่าง ล้วนแต่ปรารภขันธ์ห้า	1871
204-อันตคาหิกทิฏฐิ สิบ ๒,๒๐๐ นัย ล้วนแต่เป็นไปในขันธ์ห้า ล้วนแต่ปิดบังการเห็นปฏิจจสมุปบาท	1765
205-ผัสสะ คือปัจจัยแห่งทิฏฐิ ๖๒	1664
206-ทิฏฐิ ๖๒ เป็นเพียงความรู้สึกผิด ๆ ของผู้ไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท	1800
207-ผัสสะ (แห่งปฏิจจสมุปบาท) คือที่มาของทิฏฐิ ๖๒	1806
208-ทิฏฐิ ๖๒ เป็นผลของการไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท	1798
209-ถ้ารู้ปฏิจจสมุปบาท ก็จะไม่เกิดทิฏฐิอย่างพวกตาบอดคลำช้าง	1687
210-ทรงขยายความปฏิจจสมุปบาท อย่างประหลาด	1849
211-ธาตุ ๓ อย่าง เป็นที่ตั้งแห่งความเป็นไปได้ของปฏิจจสมุปบาท	1870
212-ปฏิจจสมุปบาท คือเรื่องความไม่มีสัตว์บุคคลตัวตนเราเขา	1868
213-ที่สุดแห่งปฏิจจสมุปบาท คือที่สุดแห่งภพ	1905
214-ธรรมไหลไปสู่ธรรม โดยไม่ต้องมีใครเจตนา	2152
215-แม้พระพุทธองค์ก็ทรงสาธยายปฏิจจสมุปบาท	4635
216-เรื่องปฏิจจสมุปบาทรวมอยู่ในเรื่องที่พุทธบริษัทควรทำสังคีติ	2273