อริยสัจจากพระโอษฐ์ ภาคต้น

การฟัง 1403685 ครั้ง
อริยสัจจากพระโอษฐ์ ภาคต้น play image
รายการ จำนวนคนฟัง ฟัง ดาวน์โหลด
001-ตรัสรู้แล้ว ทรงรำพึงถึงหมู่สัตว์ 19289
002-การพ้นทุกข์โดยไม่รู้อริยสัจนั้น เป็นไปไม่ได้ 11421
003-เพราะไม่รู้อริยสัจ จึงต้องแล่นไปในสังสารวัฏ 9686
004-สัตว์เกิดกลับมาเป็นมนุษย์มีน้อย เพราะไม่รู้อริยสัจ 8030
005-ความมืดบอดของโลก มีตลอดเวลาที่พระตถาคตไม่เกิดขึ้น 7475
006-อริยสัจสี่ เป็นสิ่งที่คงที่ไม่รู้จักเปลี่ยนตัว 7391
007-สุขที่สัตว์โลกควรกลัว และไม่ควรกลัว 7187
008-ความรู้สึกของบุถุชน ไขว้กันอยู่เสมอต่อหลักแห่งอริยสัจ 7291
009-ผู้ติดเหยื่อโลก ชอบฟังเรื่องกาม ไม่ฟังเรื่องสงบ 6885
010-การฟังอริยสัจ เหมาะสำหรับจิตที่ฟอกแล้วเท่านั้น 7024
011-จิตที่ยังไม่ได้ฟอก ยากนักที่จะเห็นนิโรธสัจ 7026
012-สัตว์ผู้ไม่เป็นไทต่อความกำหนัด ย่อมหลงกาม 6607
013-สัตว์โลก รู้จักสุขอันแท้จริง ต่อเมื่อปัญญาเกิด 6554
014-มนุษย์เป็นอันมาก ได้ยึดถือเอาที่พึ่งผิด ๆ 6699
015-ผู้ไม่รู้อริยสัจ ย่อมหลงสร้างเหวแห่งความทุกข์เพื่อตัวเอง อยู่ร่ำไป 6234
016-ผู้รู้อริยสัจ หาหลงสร้างทุกข์ขึ้นเพื่อตัวเองไม่ 6609
017-ทุกข์ประเภทใหญ่ ๆ ก็มีพอแล้วสำหรับสัตว์จะสำนึกตัวมารู้อริยสัจ 6278
018-พอรู้อริยสัจ ทุกข์เหลือน้อยขนาดฝุ่นติดปลายเล็บเทียบกับปฐพี 5976
019-ผู้ไม่รู้อริยสัจ ชื่อว่าตกอยู่ในที่มืด 6124
020-ผู้ไม่รู้อริยสัจ ชื่อว่าตกอยู่ในหลุมเพลิงเป็นนิจ 6525
021-กว่ามนุษย์จะหลุดจากบ่วง (คือรู้อริยสัจ) 6108
022-ยังมีพวกบริโภคกามโดยไม่จมกาม 6307
023-ผู้รู้อริยสัจเป็นหลักอยู่ในใจ ย่อมไม่มีอาการสั่นสะเทือนเพราะถูกยกวาทะ ดุจเสาหิน 4746
024-ผู้ประกอบด้วยอวิชชา คือผู้ไม่มีความรู้สี่อย่าง 4775
025-อย่าคิดเรื่องโลก แต่จงคิดเรื่องอริยสัจ 4945
026-อย่ากล่าวเรื่องทุ่มเถียงแก่งแย่งกัน แต่จงกล่าวเรื่องความพ้นทุกข์ 4602
027-อย่ากล่าวเรื่องไม่มีประโยชน์ แต่จงกล่าวเรื่องความพ้นทุกข์ 4895
028-จงบวชเพื่อรู้ความดับทุกข์ เหมือนเขาทั้งหลายผู้บวชแล้วโดยชอบ 4453
029-ไม่รู้อริยสัจ ก็ยังไม่เป็นสมณพราหมณ์ที่แท้ 4727
030-ถ้ามัวรอให้รู้เรื่องที่ไม่จำเป็นเสียก่อน ก็ตายเปล่า 4634
031-อย่ายึดถือติดแน่นในธรรม แต่จงใช้เพียงเป็นเครื่องมือ 4470
032-เปรียบนักเรียนอริยสัจ ด้วยหนูต่างจำพวกกัน 4355
033-จงสงเคราะห์ผู้อื่น ด้วยการให้รู้อริยสัจ 4318
034-พระพุทธองค์ คือผู้ทรงชี้ให้รู้จักทุกข์ 4642
035-มุมน้อยมุมหนึ่งของความทุกข์ ที่พระองค์ไม่มี 4221
036-ทรงแสวง 4477
037-ทรงพบ 4249
038-เมื่อยังไม่ทรงรู้อริยสัจ ก็ยังไม่ชื่อว่า ได้ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ 4424
039-ถ้าไม่รู้เบญจขันธ์โดยนัยอริยสัจสี่ ก็ยังไม่ทรงปฏิญญาเป็นพระพุทธเจ้า 4360
040-พระพุทธองค์ ทรงพระนามว่า สัมมาสัมพุทธะ ก็เพราะได้ตรัสรู้อริยสัจสี่ 4108
041-ทรงรอบรู้โลก (อริยสัจ) 4671
042-ทรงบันลือสีหนาท ประกาศจตุราริยสัจ 4439
043-ทรงประกาศ อนุตตรธรรมจักร ซึ่งใครๆ ประกาศไม่ได้ 4053
044-สิ่งที่ไม่ทรงนำมาสอน มีมากยิ่งกว่ามากนัก 4259
045-สิ่งที่ทรงนำมาสอน ก็เฉพาะเรื่องความพ้นทุกข์ 4020
046-ทรงพยากรณ์เฉพาะเรื่องอริยสัจสี่ 4038
047-ทรงบัญญัติสัจจะ ไม่เข้าใคร ออกใคร 3892
048-ตรัสถ้อยคำโดยโวหารโลก แต่มิได้ทรงยึดถือ 3885
049-สาวกมาอยู่อาศัยพระองค์ เพราะทรงตอบปัญหาอริยสัจได้ 3745
050-พระพุทธเจ้า ทั้งในอดีต - อนาคต - ปัจจุบัน ล้วนแต่ตรัสรู้อริยสัจสี่ 4047
051-เหตุที่ต้องมีพระพุทธองค์และธรรมวินัยอยู่ในโลก 4172
052-ผู้ช่วยให้รู้อริยสัจ นับเนื่องอยู่ในบุคคลผู้มีอุปการะมาก 3873
053-ทั้งในอดีต อนาคต ปัจจุบัน ล้วนมีการประกาศอริยสัจ ตามเป็นจริง 3657
054-มีบุคคลบวชแล้วรู้อริยสัจ ทั้งในอดีต - อนาคต - ปัจจุบัน 3684
055-ทั้งอดีต-อนาคต-ปัจจุบัน ล้วนแต่มีการรู้อริยสัจ 3698
056-ตรัสว่าจงหลีกเร้น แล้วจักรู้อริยสัจ 4006
057-ตรัสว่าจงเจริญสมาธิ จักรู้อริยสัจตามเป็นจริง 3564
058-จิตเป็นสมาธิแล้ว รู้อริยสัจได้แจ่มใส เหมือนเห็นของในน้ำอันใส 3798
059-เมื่อประพฤติถูกทาง กิริยาที่ไปนิพพาน เบาสบายเหมือนไม้ลอยตามน้ำ 3692
060-การรู้จักอันตคาหิกทิฏฐิ ไม่เกี่ยวกับการรู้อริยสัจ และการประพฤติพรหมจรรย์ 3588
061-สัจจะและหลักพึงปฏิบัติเกี่ยวกับการถึงสัจจะ 3672
062-การรู้อริยสัจเป็นของไม่เหลือวิสัย พระอริยบุคคล จึงมีปริมาณมาก 3469
063-คุณค่าของอริยสัจ อริยสัจสี่เป็นเอกังสิกธรรมที่ทรงแสดง 3179
064-ทำที่สุดทุกข์โดยไม่รู้อริยสัจนั้นเป็นไปไม่ได้ 3619
065-สัตว์ต้องเวียนว่ายเพราะไม่เห็นอริยสัจ 3194
066-การรู้อริยสัจ รีบด่วนกว่าการดับไฟที่กำลังไหม้อยู่บนศีรษะ 3229
067-การรู้อริยสัจควรแลกเอา แม้ด้วยการถูกแทงด้วยหอกวันละ ๓๐๐ ครั้ง ๑๐๐ ปี 3107
068-เมื่อยังไม่รู้อริยสัจ ก็ไม่สามารถลงหลักแห่งความรู้ของตน 3856
069-สัตว์จำพวกวินิบาตกับการเห็นจตุราริยสัจ 3236
070-การรู้อริยสัจทำให้มีตาครบสองตา 3588
071-การสิ้นอาสวะมีได้เพราะการรู้อริยสัจ 3075
072-เหตุที่ทำให้สัจจะเหล่านี้ได้นามว่า “อริยะ” 3259
073-เหตุที่ทำให้สัจจะเหล่านี้ได้นามว่า “อริยะ” (อีกนัยหนึ่ง) 3062
074-อริยสัจสี่สำหรับความเป็นอริยบุคคล 3301
075-อริยสัจจธรรมรวมอยู่ในหมู่ธรรมที่ใครค้านไม่ได้ 3189
076-ประเภทหรือเค้าโครงของอริยสัจ หลักอริยสัจมีอย่างเดียว แต่คำอธิบายมีปริยายมากมาย 3570
077-อริยสัจสี่โดยสังเขป (นัยทั่วไป) 4127
078-อริยสัจสี่โดยสังเขป(อีกนัยหนึ่ง) (ทรงแสดงด้วยปัญจุปาทานขันธ์) 3283
079-อริยสัจสี่โดยสังเขป (อีกนัยหนึ่ง) (ทรงแสดงด้วยอายตนะหก) 3240
080-ทรงวางลำดับแห่งอริยสัจ อย่างตายตัว 3246
081-อริยสัจสี่ในรูปแบบพิเศษ 3111
082-การวางลำดับใหม่ ไม่มีเหตุผลเลย 3093
083-หน้าที่อันเกี่ยวกับอริยสัจ มีสี่ชนิด 3037
084-อริยสัจสี่ มีสามรอบ มีสิบสองอาการ 3413
085-อริยสัจสี่ เนื่องกันจนเห็นแต่อริยสัจเดียวไม่ได้ 3069
086-ไวพจน์ หรือคำแทนชื่อ ของจตุราริยสัจ 3098
087-ไวพจน์ของจตุราริยสัจ (อีกนัยหนึ่ง)(ทรงแสดงด้วยคำว่า อันตะ) 2937
088-ไวพจน์ของจตุราริยสัจ (อีกนัยหนึ่ง)(ทรงแสดงด้วยคำว่า สักกายะ) 3052
089-ไวพจน์ของจตุราริยสัจ (อีกนัยหนึ่ง)(ทรงแสดงด้วยคำว่า โลก) 3059
090-อริยสัจสี่ ที่ทรงแสดงโดยพิสดาร (นัยที่หนึ่ง) 3541
091-อริยสัจสี่ ที่ทรงแสดงโดยพิสดาร (นัยที่สอง) 3389
092-อุทเทศแห่งทุกขอริยสัจ 2996
093-นิทเทศ ๒ ว่าด้วยทุกข์สรุปในปัญจุปาทานักขันธ์ 2671
094-รูปและรูปอาศัย 2784
095-มหาภูต คือ ธาตุสี่ 2761
096-การเกิดขึ้นของธาตุสี่เท่ากับการเกิดขึ้นของทุกข์ 2580
097-ความเพลินในธาตุสี่เท่ากับความเพลินในทุกข์ 2721
098-รสอร่อย - โทษ - อุบายเครื่องพ้นไปของธาตุสี่ 2812
099-ความลับของธาตุสี่ 3200
100-ธาตุสี่ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา 2941
101-ยังยินดีในธาตุสี่อยู่ เพราะไม่รู้จักธาตุสี่ 2832
102-ความหมายของคำว่า “รูป” 3118
103-อุปมาแห่งรูป 3903
104-อัสสาทะของรูป 2854
105-อาทีนพของรูป 3407
106-นิสสรณะของรูป 3257
107-ข้อควรกำหนดเกี่ยวกับ รูป 2720
108-รูปขันธ์โดยนัยแห่งอริยสัจสี่ 2756
109-เวทนาหก 2972
110-ความหมายของคำว่า “เวทนา” 2752
111-อุปมาแห่งเวทนา 2836
112-ความหมายอันแท้จริงของ “บาดาล” 2645
113-ธรรมลักษณะ ๘ ประการแห่งเวทนา 2722
114-หลักที่ควรรู้เกี่ยวกับ เวทนา 2964
115-วิภาคแห่งเวทนา 2763
116-“ธรรม” (คือเวทนา) เป็นสิ่งที่บัญญัติได้หลายปริยาย (อันเป็นเหตุให้หลงทุ่มเถียงกัน) 2734
117-เวทนามีธรรมดาไม่เที่ยง 2965
118-เวทนามีธรรมดาแปรปรวน 2626
119-เวทนาเป็นทุกข์ เป็นลูกศร เป็นของไม่เที่ยง 2632
120-เวทนาทุกชนิดสรุปลงในความหมายว่า “ทุกข์” 2531
121-เวทนาเป็นทางมาแห่งอนุสัย 2940
122-อัสสาทะชั้นเลิศของเวทนา 2671
123-เวทนาคือทางไปแห่งจิตของสัตว์ 3198
124-การเกิดของเวทนา เท่ากับ การเกิดของทุกข์ 2369
125-อาการเกิดดับแห่งเวทนา 2365
126-ข้อควรกำหนดเกี่ยวกับ เวทนา 2400
127-เวทนาขันธ์ โดยนัยแห่งอริยสัจสี่ 2354
128-ประมวลสิ่งที่ต้องรู้เกี่ยวกับเวทนา 2422
129-สัญญาหก 2830
130-ความหมายของคำว่า “สัญญา” 2649
131-อุปมาแห่งสัญญา 2542
132-หลักที่ควรรู้เกี่ยวกับ สัญญา 2480
133-สัญญามีธรรมดาแปรปรวน 2422
134-การเกิดของสัญญาเท่ากับการเกิดของทุกข์ 2861
135-ข้อควรกำหนดเกี่ยวกับ สัญญา 2349
136-สัญญาขันธ์โดยนัยแห่งอริยสัจสี่ 2399
137-สังขารหก 2445
138-ความหมายของคำว่า “สังขาร” 2637
139-อุปมาแห่งสังขาร 2870
140-สังขารมีธรรมดาแปรปรวน 2645
141-การเกิดของสังขารเท่ากับการเกิดของทุกข์ 2376
142-ข้อควรกำหนดเกี่ยวกับ สังขาร 2448
143-สังขารขันธ์โดยนัยแห่งอริยสัจสี่ 3185
144-วิญญาณหก 2562
145-ความหมายของคำว่า “วิญญาณ” 2604
146-อุปมาแห่งวิญญาณ 2530
147-วิญญาณมีธรรมดาแปรปรวน 2508
148-วิญญาณเมื่อทำหน้าที่เป็นพืช 2426
149-การเกิดของวิญญาณเท่ากับการเกิดของทุกข์ 2787
150-ข้อควรกำหนดเกี่ยวกับ วิญญาณ 2484
151-วิญญาณขันธ์โดยนัยแห่งอริยสัจสี่ 2407
152-วิภาคแห่งปัญจุปาทานักขันธ์ 2692
153-อุปาทานสี่ 2512
154-รากเง่าแห่งอุปาทานขันธ์ 2537
155-อุปาทานกับอุปาทานขันธ์มิใช่อันเดียวกัน 3447
156-อุปาทานและที่ตั้งแห่งอุปาทาน 3443
157-เบญจขันธ์ได้นามว่าสักกายะและสักกายันตะ 2924
158-ที่ติดของสัตว์ 2485
159-ผู้ติดบ่วง - ผู้หลุดจากบ่วง 2561
160-ความสะดุ้งหวาดเสียวเพราะอุปาทาน 3529
161-ความสะดุ้งหวาดเสียวเพราะอุปาทาน (อีกนัยหนึ่ง) 3896
162-ลัทธิอื่นไม่รู้จักเรื่องอัตตวาทุปาทาน 2474
163-เบญจขันธ์เป็นสิ่งที่ควรรอบรู้ 2595
164-มูลฐานแห่งการบัญญัติเบญจขันธ์ (แต่ละขันธ์) 2262
165-เบญจขันธ์เป็นที่บัญญัติกฎแห่งสังขตะ 2561
166-การถูกตราหน้าเพราะอนุสัยในเบญจขันธ์ 2610
167-การถูกตราหน้าเพราะตายตามเบญจขันธ์ 2350
168-สัญโญชน์และที่ตั้งแห่งสัญโญชน์ 2328
169-ความลับของเบญจขันธ์ 2492
170-เบญจขันธ์เนื่องด้วยปัจจัยแห่งความเศร้าหมองและบริสุทธิ์ 2841
171-เบญจขันธ์เป็นธรรมฝ่ายที่แตกสลายได้ 2285
172-เบญจขันธ์ไม่เที่ยง 3360
173-เหตุปัจจัยของเบญจขันธ์ก็ไม่เที่ยง 2494
174-เบญจขันธ์เป็นทุกข์ 2350
175-เหตุปัจจัยของเบญจขันธ์ก็เป็นทุกข์ 2623
176-เบญจขันธ์เป็นอนัตตา 2181
177-เหตุปัจจัยของเบญจขันธ์ก็เป็นอนัตตา 2177
178-เบญจขันธ์เป็นภาระที่หนัก 2244
179-เบญจขันธ์เป็นทั้งผู้ฆ่าและผู้ตาย 2235
180-เบญจขันธ์เป็นกองถ่านเถ้ารึง 2253
181-เบญจขันธ์เป็นเครื่องผูกพันสัตว์ 2470
182-เรียกกันว่า “สัตว์” เพราะติดเบญจขันธ์ 2269
183-ไม่รู้จักเบญจขันธ์ชื่อว่ามีอวิชชา 2662
184-เพลินในเบญจขันธ์เท่ากับเพลินในทุกข์ 2161
185-ต้องละฉันทราคะในเบญจขันธ์ 2350
186-หลักที่ควรรู้เกี่ยวกับทุกข์ 2155
187-ปัญจุปาทานขันธ์ เป็นทุกขอริยสัจ 2235
188-ปัญจุปาทานักขันธ์ เป็นทุกข์ 2250
189-ทรงแสดงลักษณะความทุกข์ (อีกปริยายหนึ่ง) 2301
190-ทรงแสดงลักษณะแห่งความทุกข์ (อีกปริยายหนึ่ง) 2456
191-ความเป็นทุกข์สามลักษณะ 2441
192-ความทุกข์ของเทวดาและมนุษย์ตามธรรมชาติ 2796
193-เป็นทุกข์เพราะติดอยู่ในอายตนะ 2218
194-ทุกข์เพราะยึดถือสิ่งที่ยึดถือไม่ได้ 2319
195-ทุกข์คือกระแสการปรุงแต่งทางจิต (ไม่มีบุคคลผู้ทุกข์) 2266
196-ไม่พ้นทุกข์เพราะมัวเพลินในอายตนะ 2221
197-อายตนะหกเป็นทุกขอริยสัจ 2200
198-กลุ่มอายตนะเป็นของร้อน 2565
199-กลุ่มอายตนะเป็นของมืด 2406
200-พิษลูกศรแห่งความทุกข์ของบุถุชน 2327
201-สุขทุกข์เนื่องจากการมีอยู่แห่งขันธ์ 2325
202-ประพฤติพรหมจรรย์นี้ เพื่อรอบรู้ทุกข์ 2214
203-ทุกข์ชนิดปลายแถว 2639
204-ทุกขอริยสัจเป็นสิ่งที่ควรรอบรู้ 2129
205-อุทเทศแห่งสมุทยอริยสัจ 2388
206-ลักษณาการแห่งตัณหา 2469
207-สักกายสมุทัยไวพจน์แห่งตัณหา 2459
208-เจ้าเหนือหัวของสัตว์โลก 2171
209-สัญโญชน์อย่างเอก 2136
210-เครื่องจูงใจสู่ภพ 2174
211-พืชของภพ 2182
212-เชื้องอกของพืช 2501
213-ที่เกิดแห่งอุปธิ 2698
214-ที่เกิดแห่งอุปาทาน 2196
215-ที่เกิดแห่งอาหาร 2636
216-ตัณหาโดยวิภาคแห่งอารมณ์หกอย่าง 2113
217-ภพโดยวิภาค สามอย่าง 2203
218-ตัณหาโดยวิภาค สามอย่าง 2550
219-ลักษณะแห่งกามตัณหา 2281
220-กามคุณห้าคือบ่วง 2743
221-กามเป็นเครื่องผูก 2320
222-กามเป็นมายา 2562
223-ไม่มีความเย็นในกาม 2084
224-คนกล่าวคำเท็จเพราะกาม 2192
225-อิทธิพลของกาม 2095
226-เข้าไปหาความตายเพราะกาม 2138
227-ความเพลินเป็นแดนเกิดแห่งทุกข์ 2087
228-เพลินอยู่กับอายตนะภายใน เท่ากับ เพลินอยู่ในทุกข์ 2519
229-ความอร่อยกลางกองทุกข์ (ความลวงของกาม) 2189
230-ความอร่อยที่ไม่คุ้มกับความทุกข์ 2182
231-กามเปรียบด้วยท่อนกระดูก 2332
232-กามเปรียบด้วยชิ้นเนื้อคาปาก 2132
233-กามเปรียบด้วยคบเพลิงทวนลม 2337
234-กามเปรียบด้วยหลุมถ่านเพลิง 2170
235-กามเปรียบด้วยของในความฝัน 2261
236-กามเปรียบด้วยของยืม 2108
237-กามเปรียบด้วยผลไม้ 2176
238-รายละเอียดที่ควรศึกษาเกี่ยวกับกาม 2263
239-ไวพจน์ของกาม 2308
240-กามเปรียบด้วยรูรั่วของเรือ 1985
241-ลักษณะแห่งภวตัณหา 2475
242-ปัจจัยแห่งภวตัณหา 2102
243-วิภาคแห่งภวตัณหาร้อยแปด 2224
244-เหตุที่ทำให้ฟังธรรมไม่รู้เรื่อง (เพราะภวตัณหา) 2252
245-ภพแม้ชั่วขณะดีดนิ้วมือก็ยังน่ารังเกียจ 2045
246-การเกิดขึ้นแห่งตัณหา 2322
247-ฐานที่เกิดแห่งตัณหา (สี่อย่าง) 2023
248-ที่ตั้งอาศัยเกิดแห่งตัณหา 2173
249-สิ่งที่ต้องรู้ ต้องละ เพื่อความสิ้นทุกข์ 2305
250-ภาวะเป็นที่รักที่ยินดี เป็น หนามในอริยวินัย 2058
251-การเกิดขึ้นแห่งกองทุกข์ 2268
252-อาการเกิดขึ้นแห่งทุกข์โดยสมบูรณ์ 2181
253-วิภาคแห่งปฏิจจสมุปบาท 2062
254-ปัจจัยแห่งอวิชชา 2151
255-อาการเกิดแห่งความทุกข์ 2031
256-อาการทุกข์เกิดขึ้นจากเบญจขันธ์ 2027
257-อาการที่ทุกข์เกิดขึ้นเพราะยึดถือเบญจขันธ์ 2222
258-อาการเกิดขึ้นแห่งความทุกข์ (ทรงแสดงด้วยผัสสะ) 1964
259-อาการเกิดแห่งความทุกข์ (ทรงแสดงด้วยนันทิ) 2317
260-อาการเกิดแห่งความทุกข์ (ทรงแสดงด้วยฉันทราคะ) 3035
261-อาการเกิดขึ้นแห่งความทุกข์ (ทรงแสดงด้วยอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งภพใหม่) 2251
262-อาการเกิดขึ้นแห่งความทุกข์ (ทรงแสดงด้วยอารมณ์เป็นที่ก้าวลงแห่งนามรูป) 2113
263-อาการเกิดขึ้นแห่งความทุกข์ (ทรงแสดงด้วยอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งนติ) 2471
264-อาการเกิดแห่งความทุกข์โดยสังเขป 2284
265-อาการเกิดขึ้นแห่งโลก 2172
266-ความเกิดขึ้นแห่งอายตนะ นั้นคือความเกิดขึ้นแห่งทุกข์ 2019
267-อาการที่ทุกข์เกิดจากอาหาร 1943
268-อาการที่ทุกข์เกิดขึ้นเพราะตัณหาในอายตนะภายนอก 1961
269-อาการที่ทุกข์เกิดมาจากตัณหา 1905
270-ตัณหาเป็นเชื้อแห่งการเกิด 3026
271-อาสวะทำหน้าที่อย่างเดียวกับตัณหา 2474
272-อาการที่สัตว์เกิดตัณหาและเกิดทุกข์ 1964
273-อาการที่ตัณหา (เครื่องนำไปสู่ภพใหม่) เจริญขึ้น 2044
274-เห็นแก่เหยื่อจึงติดเบ็ด 2398
275-ผู้แบกของหนัก 2332
276-จิตมีตัณหา เรียกว่าอยู่สองคน 2040
277-จิตไม่มีตัณหา เรียกว่าอยู่คนเดียว 1948
278-ทุกข์โทษที่เกิดจากกาม 2249
279-ปกิณณกทุกข์ ที่มีกามตัณหาเป็นมูล 2096
280-ตัณหาเป็นเหตุแห่งความโศก 1831
281-ปัจจัยแห่งทุกข์โดยอเนกปริยาย 2039
282-เพราะมิจฉาทิฏฐิจึงเป็นปลาติดอวน 2257
283-เกิดกิเลสและทุกข์เพราะทิฏฐิบวก - ทิฏฐิลบ 2178
284-สักกายทิฏฐิ มีได้ด้วยอาการอย่างไร 1809
285-สักกายสมุทยคามินีปฏิปทา 1951
286-เหตุให้เกิดอันตคาหิกทิฏฐิสิบ 2345
287-ทิฏฐิให้เกิดเวทนาชนิดที่ล้วนแต่เป็นทุกขสมุทัย 1989
288-ความสำคัญผิดเป็นเหตุให้เกิดนันทิ (อุปาทาน) 1981
289-ตัณหาเจริญเพราะมิจฉาทิฏฐิในปิยรูป - สาตรูป 1944
290-ละราคะโทสะโมหะก่อนละชาติชรามรณะ 2293
291-ทุกแง่มุมที่เกี่ยวกับอกุศลมูล 2268
292-ข้อควรทราบเกี่ยวกับอกุศลมูล (หลายแง่มุม) 2308
293-ไม่อาจละราคะโทสะโมหะ ก็เพราะหลงในสัญโญชนิยธรรม 1955
294-สังโยชน์เจ็ด 1851
295-สังโยชน์สิบ 1952
296-ลักษณะที่เป็นโอรัมภาคิยสังโยชน์ 1839
297-อนุสัยสามคู่กับเวทนาสาม 2223
298-อนุสัยเนื่องอยู่กับเวทนา 2027
299-อนุสัยทั้งสามเกิดได้ แม้เมื่อเสวยทุกขเวทนา 1992
300-รายละเอียดที่ควรศึกษาเกี่ยวกับอาสวะ 2068
301-เหตุให้อาสวะเจริญและไม่เจริญ 1910
302-เหตุให้ไม่ปรินิพพานในทิฏฐธรรม 2002
303-บุคคลผู้ถึงซึ่งอวิชชา 2005
304-อวิชชา ของผู้ถึงซึ่งอวิชชา 1875
305-ทุกขสมุทยอริยสัจเป็นสิ่งที่ควรละ 1917
306-อุทเทศแห่งนิโรธอริยสัจ 1770
307-ที่ละไปดับไป แห่งตัณหา 1852
308-ความดับทุกข์มี เพราะความดับแห่งนันทิ 1957
309-ลูกโซ่แห่งความดับทุกข์ 1943
310-พ้นทุกข์เพราะไม่เพลินในธาตุ 2029
311-ความหมายของคำว่า “ความดับ” 1859
312-ความดับของรูปขันธ์ คือ ความดับของทุกข์ 2318
313-ความดับของเวทนาขันธ์ คือ ความดับของทุกข์ 1878
314-ความดับของสัญญาขันธ์ คือ ความดับของทุกข์ 2023
315-ความดับของสังขารขันธ์ คือ ความดับของทุกข์ 1875
316-ความดับของวิญญาณขันธ์ คือ ความดับของทุกข์ 1860
317-ความดับของเบญจขันธ์ คือ ความดับของทุกข์ 1974
318-ดับตัณหา คือปลงภาระหนักลงได้ 2264
319-ละกิเลสตัณหาได้ คือละเบญจขันธ์ได้ 2167
320-ละฉันทราคะแห่งสิ่งใด ก็คือการละซึ่งสิ่งนั้น 1941
321-ความสิ้นตัณหา คือ นิพพาน 2067
322-ที่สุดของพรหมจรรย์ คือนิพพาน 1854
323-ความไม่เพลินในอายตนะ คือความหลุดพ้นจากทุกข์ 2440
324-หลุดพ้นจากทุกข์ เพราะไม่เพลิดเพลินในเบญจขันธ์ 1782
325-ความดับของอายตนะ คือ ความดับของทุกข์ 2063
326-ความรู้ที่ถึงขั้นทำลายตัณหาแห่งกามคุณในอดีต 1844
327-ความปลอดจากกามโยคะ 1868
328-ความปลอดจากภวโยคะ 1824
329-ความปลอดจากทิฏฐิโยคะ 1823
330-ความปลอดจากอวิชชาโยคะ 2099
331-เครื่องกีดขวางการละสัญโญชน์ 1932
332-ประพฤติพรหมจรรย์เพื่อละเพื่อตัดอนุสัยโดยเด็ดขาด 2165
333-เห็นโลกก็เห็นเหมือนเห็นฟองน้ำและพยับแดด 1952
334-เห็นโลกชนิดที่ความตายไม่เห็นเรา 1769
335-การดับทุกข์สิ้นเชิง ไม่เนื่องด้วยอิทธิวิธี 1882
336-ทิฏฐิทัสสนะที่เป็นไปเพื่อทุกขนิโรธ 1828
337-“ที่” ซึ่งนามรูปดับไม่มีเหลือ 2140
338-“ที่” ซึ่งธาตุสี่หยั่งลงไม่ถึง 2318
339-สิ่งที่ไม่ปรุง 2313
340-“สิ่งนั้น” หาพบในกายนี้ 2053
341-อาณาจักรแห่งโลกอุดร 2027
342-เมื่อ “เธอ” ไม่มี 1879
343-สิ่งที่ไม่เต็มขึ้นหรือพร่องลง 1866
344-ตรงกันข้ามไปเสียทุกอย่าง 2134
345-ที่สุดแห่งทุกข์ 2102
346-สิ่งนั้นมีแน่ 2177
347-ธรรมที่ชื่อว่า “นิพพาน” 1887
348-นิพพานธาตุ 2277
349-ลักษณะแห่งนิพพานธาตุสองชนิด 2446
350-อสังขตลักษณะ ๓ อย่าง 1872
351-ความดับเย็นของเวทนามีได้ แม้ในทิฏฐธรรมนี้ 2126
352-นิพพานคือ วิราคธรรม 1856
353-ไวพจน์ของนิพพาน 1809
354-นิพพานอธิวจนะ 2101
355-ยาถ่ายและยาสำรอกความเกิด - แก่ - ตาย 1881
356-ธรรมเป็นเครื่องถอนอัส๎มิมานะในปัจจุบัน 2051
357-สมาธิที่มีผลเป็นความไม่มีอหังการะมมังการะมานานุสัย 2221
358-นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง 1709
359-นิพพานเห็นได้ยากยิ่ง 2169
360-พอนิพพานธรรมปรากฏก็หมดสงสัย 2287
361-นิพพานเป็นที่มุ่งแสวงของผู้มองเห็นโทษในโลก 1794
362-เพราะมีสิ่งที่ไม่ตาย สิ่งที่ตายจึงมีทางออก 1882
363-ไม่ถึงนิพพาน เพราะพลัดออกนอกทางจนหลงทาง 1696
364-นิพพานของคนตาบอด (มิจฉาทิฏฐิ) 1716
365-ไม่นิพพานเพราะยึดถือธรรมที่ได้บรรลุ 1783
366-การทำรถให้แล่นไปได้ถึงนิพพาน 1683
367-ถ้ายังมีเชื้อก็ยังไม่ปรินิพพาน 1783
368-ถ้าหมดเชื้อก็ปรินิพพาน 1741
369-นิพพานที่เห็นได้เอง 1740
370-นิพพานที่เห็นได้เอง ตามคำของพระอานนท์ 1748
371-หมด “อาหาร” ก็นิพพาน 1809
372-อาสวักขยญาณเป็นเครื่องให้พ้นจากอาสวะ 1780
373-ปริญญาที่แท้จริง 1724
374-วิโมกข์ ๒ ระดับ สมยวิโมกข์ - อสมยวิโมกข์ 1994
375-ธรรมที่สมควรแก่การหลุดพ้นจากทุกข์ 2341
376-นิสฺสารณิยธาตุที่ทำความง่ายให้แก่การละตัณหา 2099
377-ธรรมธาตุต่าง ๆ ที่เป็นผลของสมถวิปัสสนาอันดับสุดท้าย 1785
378-ปุพเพนิวาสานุสสติญาณที่แท้จริง 1890
379-อริยวิโมกข์ คือ อมตธรรม 1992
380-บริษัทเลิศเพราะสนใจโลกุตตระสุญญตา (ทางแห่งนิโรธ) 1716
381-นิพพานเพราะไม่ยึดถือธรรมที่ได้บรรลุ 2104
382-ปรินิพพานในทิฏฐธรรม ด้วยการตัดอกุศลมูล 1854
383-ปรินิพพานเฉพาะตน ผลแห่งการถอนความมั่นหมายในธรรมทั้งปวง 1836
384-หยุดถือมั่น – หยุดหวั่นไหว 2020
385-ความไม่สะดุ้งหวาดเสียว เพราะไม่มีอุปาทาน 2023
386-ความไม่สะดุ้งหวาดเสียวเพราะไม่มีอุปาทาน 2131
387-ลำดับแห่งโลกิยสุข (ซึ่งยังไม่ถึงนิพพาน) 1851
388-อนุปุพพนิโรธ เก้า 1711
389-อนุปุพพวิหารอาพาธ 1644
390-ปัญญาสติกับนามรูปดับเพราะวิญญาณดับ 1719
391-เห็นโลกมีค่าเท่ากับเศษหญ้าเศษไม้ 1660
392-หมดกลม - หยุดหมุน 1607
393-คนดำหรือคนขาว ล้วนมีหวังในนิพพาน 1687
394-วิมุตติไม่มีความต่างกันตามวรรณะของผู้ปฏิบัติ 1712
395-อริยโลกุตตรธรรมสำหรับคนทุกคนทุกวรรณะ 1734
396-ปุถุชน คือ ผู้ยึดถือเต็มที่ 1917
397-พระเสขะ คือ ผู้กำลังจะไม่ยึดถือ 1622
398-ปุถุชน คือ ผู้ที่ยังไม่รู้จักนิพพาน 2094
399-พระเสขะ คือ ผู้ที่กำลังจะรู้จักนิพพาน 1627
400-พระอเสขะ คือ ผู้ที่หมดความยึดถือทุกสิ่ง 1687
401-พระอเสขะ คือ ผู้ที่ไม่ยึดถือแม้ในนิพพาน 3189
402-ไตรสิกขาของพระอเสขะ 1940
403-ธรรมขันธ์ของพระอเสขะ 1721
404-สัมมัตตะสิบของพระอเสขะ 2158
405-องค์แห่งความเป็นพระเสขะและพระอเสขะ 1996
406-นิทเทสแห่งไตรสิกขา เพื่อเปรียบเทียบ 1689
407-นิทเทสแห่งไตรสิกขา (อีกนัยหนึ่ง) 2091
408-เปรียบเทียบพระเสขะ - อเสขะ 1701
409-ความลดหลั่นแห่งพระอริยบุคคลผู้ปฏิบัติอย่างเดียวกัน 1622
410-การรู้เบญจขันธ์ โดยหลักแห่งอริยสัจสี่ 1695
411-การรู้ปัญจุปาทานขันธ์โดยธรรมลักษณะห้า 2078
412-ผู้ละราคะ-โทสะ-โมหะ ระดับโสดาบัน 1741
413-พระโสดาบัน รู้จักปัญจุปาทานักขันธ์ 1696
414-พระโสดาบันเป็นใครกัน 1703
415-หลักเกณฑ์พยากรณ์ภาวะโสดาบันของตนเอง 1710
416-แว่นส่องความเป็นพระโสดาบัน 1666
417-ผู้สมบูรณ์ด้วยทิฏฐิโดยธรรมชาติ (สิ่งที่ผู้สมบูรณ์ด้วยทิฏฐิทำไม่ได้โดยธรรมชาติ) 1657
418-ผู้ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ (อภัพพฐานสำหรับผู้ที่ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ) 1905
419-ผู้ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ (อภัพพฐานสำหรับผู้ที่ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ) (อีกนัยหนึ่ง) 1719
420-ผู้ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ (อภัพพฐานสำหรับผู้ที่ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ) (อีกนัยหนึ่ง) 1927
421-ผู้สิ้นความสงสัย (พระโสดาบัน) 1754
422-ผู้มีธรรมญาณและอัน๎วยญาณ (พระโสดาบัน) 1666
423-พระโสดาบัน รู้จักอินทรีย์หก 1694
424-พระโสดาบันกับพระอรหันต์ต่างกัน ในการเห็นธรรม 1679
425-พระโสดาบันกับพระอรหันต์ต่างกันในการเห็นธรรม (อีกนัยหนึ่ง) 1722
426-ผู้รวมอยู่ในกลุ่มโสดาบัน ๓ จำพวก 1846
427-ความเป็นพระโสดาบัน ไม่อาจแปรปรวน 1702
428-ความเป็นโสดาบัน ประเสริฐกว่าเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ 1981
429-ผลแห่งความเป็นโสดาบัน 2209
430-พระอริยบุคคลละสังโยชน์ได้ต่างกัน 1667
431-พระอริยบุคคลผู้ต้องใช้สังขารธรรมต่างกัน สี่ประเภท 2071
432-อุปมาการฝึกช้างศึก ด้วยการฝึกตนของอริยสาวก 1722
433-บุคคลที่มีเชื้อเหลือ ๙ จำพวก 1612
434-พระอรหันต์รู้จักปัญจุปาทานขันธ์ชัดแจ้งแล้วหลุดพ้น 1633
435-บุคคลผู้บรรลุอนุปาทาปรินิพพาน 1665
436-พระอรหันต์คือผู้เป็น อเสขะ 1656
437-ธรรมเป็นเครื่องอยู่ของพระอริยเจ้า 1948
438-ผู้มีคุณลักษณะพิเศษของพระอรหันต์ 1701
439-พระอรหันต์เลิศกว่าภวัคคพรหม 1561
440-ผู้ข้ามพ้นกามโลก - รูปโลก - อรูปโลก ยังไม่ชื่อว่าข้ามพ้นโลก 2025
441-พระอรหันต์คือผู้เป็นเกพลี 2097
442-ผู้เป็นเกพลีบุคคล ในพุทธศาสนา 1779
443-มีศีลงาม - ธรรมงาม - ปัญญางาม ก็เป็นเกพลี 1607
444-ผู้ละอาสวะนานาแบบ 1630
445-ผู้พ้นพิเศษเพราะความสิ้นตัณหา 1679
446-ผู้อาบแล้วด้วยเครื่องอาบ 1537
447-ผู้ไม่เป็นทั้งฝ่ายรับและฝ่ายค้าน 1548
448-ผู้ถอนรากแห่งความรักและความเกลียดได้แล้ว 2229
449-ผู้ไม่สำคัญมั่นหมายแล้วไม่เกิดนันทิ (อุปาทาน) 1520
450-ผู้ปฏิบัติเปรียบด้วยนักรบผู้เชี่ยวชาญการยิงศร 1671
451-ผู้หลุดพ้นแล้วมีอุปมา ๕ อย่าง 1561
452-ผู้รอดไปได้ไม่ตายกลางทาง 1769
453-ผู้ตายคาประตูนิพพาน 1718
454-ผู้กำลังโน้มเอียงไปสู่นิพพาน 1731
455-ผู้ปฏิบัติเพื่อความดับเย็นเป็นนิพพาน 1876
456-ผู้รู้ความลับของปิยรูป-สาตรูป 1605
457-ผู้มีจิตอันหาขอบเขตมิได้ 1666
458-พระอริยบุคคล มีอันดับเจ็ด 2011
459-ผู้อนิมิตตวิหารี 1734
460-ตทังคนิพพุโต - ผู้ดับเย็นด้วยองค์นั้น ๆ 1562
461-หมดตัวตน ก็หมดเรื่องผูกพัน 1602
462-หมดตัวตน ก็หมดอหังการ 1601
463-สัญญาที่เป็นส่วนประกอบแห่งวิชชา 1854
464-บุคคลผู้ถึงซึ่งวิชชา 1556
465-วิชชาของผู้ถึงซึ่งวิชชา 1513
466-ผู้รับผลของการปฏิบัติเกี่ยวกับธาตุสี่ 1828
467-ผู้ไม่กลืนเบ็ดของมาร 1992
468-ผู้ไม่เข้าไปหาย่อมหลุดพ้น 1588
469-ผู้ลวงมัจจุราชให้หลง 2518
470-วิมุตติต่างกันแต่เป็นผลของการปฏิบัติอย่างเดียวกัน 1603
471-พระอริยบุคคลมีหลายระดับ เพราะอินทรีย์ยิ่งหย่อนกว่ากัน 1581
472-การเป็นพระอริยเจ้าไม่ใช่สิ่งสุดวิสัย 2139
473-กายนครที่ปลอดภัย 1659
474-ผู้ไม่มีหนามยอกตำ 2111
475-ผู้อยู่คนเดียว คือผู้ไม่ข้องติดอยู่ในธรรมทั้งปวง 2038
476-กายของผู้ที่สิ้นตัณหาแล้วก็ยังตั้งอยู่ชั่วขณะ (นิโรธมิใช่ความตาย) 1773
477-พระอรหันต์ตายแล้วสูญหรือ 2049
478-หลักการทดสอบตัวเองว่าเป็นอรหันต์หรือไม่ 1630
479-คำถามที่ใช้ทดสอบความเป็นอรหันต์ (มีหกหมวด) 2130
480-สมณะสี่ประเภท 1999
481-สมณะสี่ประเภท (อีกนัยหนึ่ง) 1465
482-สมณะสี่ประเภท (อีกนัยหนึ่ง) 1549
483-สมณะสี่ประเภท (อีกนัยหนึ่ง) 1408
484-สมณะสี่ประเภท (อีกนัยหนึ่ง) 1475
485-สมณะแห่งลัทธิหนึ่ง ๆ ต่างจากสมณะแห่งลัทธิอื่น 2034
486-ไม่อาจจะกล่าวว่าใครดีกว่าใคร เพราะอาศัยเหตุสักว่าชื่อ 1519
487-ความเหมือนและความแตกต่างระหว่างพระอรหันต์ผู้เลิศทางปัญญากับสัมมาสัมพุทธเจ้า 1553
488-ฝีเท้าไววัดด้วยการรู้อริยสัจ 1493
489-ผู้รู้จักเลือกเอาฝ่ายดับไม่เหลือแห่งภพ 1541
490-ผู้อยู่อย่างคนมีความสุขก็ทำวิราคะให้ปรากฏได้ 1815
491-ระดับต่าง ๆ แห่งบุคคลผู้ถอนตัวขึ้นจากทุกข์ 2125
492-อาการดับแห่งโลก 2010
493-อาการดับแห่งความทุกข์ 1674
494-อาการดับแห่งทุกข์โดยสังเขปที่สุด 1606
495-อาการดับแห่งทุกข์ โดยสังเขป 1890
496-อาการดับแห่งทุกข์โดยสมบูรณ์ 1585
497-อาการดับแห่งความทุกข์ (อีกปริยายหนึ่ง 1) 1548
498-อาการดับแห่งความทุกข์ (อีกปริยายหนึ่ง 2) 1741
499-อาการดับแห่งความทุกข์ (อีกปริยายหนึ่ง 3) 1626
500-อาการดับแห่งความทุกข์ (อีกปริยายหนึ่ง 4) 1669
501-อาการดับแห่งความทุกข์ (อีกปริยายหนึ่ง 5) 1694
502-เหตุดับแห่งทุกข์ที่ตรัสไว้โดยอเนกปริยาย 2222
503-ลักษณาการแห่งการรู้อริยสัจและการสิ้นอาสวะจบพรหมจรรย์ 1981
504-ลักษณะของความดับแห่งทุกข์ 1735
505-ลักษณะของความดับแห่งทุกข์ (อีกปริยายหนึ่ง 1) 1621
506-ลักษณะของความดับแห่งทุกข์ (อีกปริยายหนึ่ง 2) 1607
507-ลักษณะของความดับแห่งทุกข์ (อีกปริยายหนึ่ง 3) 1961
508-อาการแห่งบุคคลผู้หลุดพ้น 1800
509-อาการดับแห่งตัณหาในนามแห่งนันทิ 1792
510-สักกายนิโรธ 1555
511-อาการแห่งการละอวิชชา โดยย่อ 1639
512-กระแสการปรุงแต่งแห่งการเกิดวิมุตติญาณทัสสนะ 2017
513-การปรินิพพานในทิฏฐธรรม 1925
514-การปรินิพพานในทิฏฐธรรม (อีกปริยายหนึ่ง) 1 1538
515-การปรินิพพานในทิฏฐธรรม (อีกปริยายหนึ่ง) 2 1633
516-ลักษณะแห่งจิตที่หลุดพ้นด้วยดี 1771
517-ลักษณะแห่งจิตที่หลุดพ้นด้วยดี (อีกนัยหนึ่ง) 1 1541
518-ลักษณะแห่งจิตที่หลุดพ้นด้วยดี (อีกนัยหนึ่ง) 2 1477
519-ลักษณะแห่งจิตที่หลุดพ้นด้วยดี (อีกนัยหนึ่ง) 3 1516
520-ลักษณะแห่งจิตที่หลุดพ้นด้วยดี (อีกนัยหนึ่ง) 4 2010
521-ลักษณะแห่งจิตที่หลุดพ้นด้วยดี (อีกนัยหนึ่ง) 5 1498
522-ลำดับการหลุดพ้นโดยละเอียดเมื่อเห็นอนัตตา 2039
523-ทางให้ถึงความหลุดพ้นห้าทาง 1543
524-รู้จักอุปาทาน ต่อเมื่อหมดอุปาทาน 2124
525-อาสวะสิ้นไปเพราะการกำจัดสมารัมภะและอวิชชา 1530
526-พอรู้เรื่องการร้อยรัด ก็สามารถทำที่สุดทุกข์ 1548
527-ลักษณะแห่งการถึงที่สุดทุกข์ 1539
528-ลำดับแห่งการดับของสังขาร (อนุปุพพสังขารนิโรธ) 1992
529-จิตหยั่งลงสู่อมตะเมื่อประกอบด้วยสัญญาอันเหมาะสม 1696
530-บรรลุอรหันต์โดยละมัญญนะหกชนิด 1546
531-ขั้นตอนอันจำกัดแห่งปัจจัยของการละกาม - รูป - อรูปราคะ 1937
532-ละราคะโทสะโมหะได้ เพราะไม่หลงในสัญโญชนิยธรรม 1671
533-ภาวะแห่งความสิ้นตัวตนและสิ้นโลก 1665
534-สิ้นกิเลสก็แล้วกัน ไม่ต้องรู้ว่าสิ้นไปเท่าไร 2532
535-เมื่อสังโยชน์เหมือนเครื่องหวายสิ้นอายุ 1753
536-ฟองไข่ออกเป็นตัว มิใช่โดยเจตนาของแม่ไก่ (เหมือนอาสวะสิ้นเอง เมื่อปฏิบัติชอบ) 1485
537-ผลสูงต่ำแห่งการปฏิบัติ ตามที่อาจทำให้เกิดขึ้น 1668
538-อานิสงส์ตามลำดับการเกิดแห่งธรรมโดยไม่ต้องเจตนา 1580
539-สัญญาในอุปาทานระงับไป เมื่ออารมณ์แห่งสัญญานั้นเป็นวิภูตะ 2313
540-อนุสัยทั้งสามไม่เกิดแก่อริยสาวก แม้เมื่อเสวยทุกขเวทนา 1505
541-การไม่เกิดอนุสัยสามเมื่อเสวยเวทนาสาม แล้วดับเย็น 1565
542-อาการที่ตัณหาไม่นำไปสู่ภพใหม่ ให้เกิดผลพิเศษอีกนานาประการ 1558
543-การออกไปเสียได้จากทางเดินแห่งจิตของสัตว์บุถุชน 1579
544-การละความผูกพันในความสุขทุกชั้น 1999
545-การละทิฏฐิด้วยอนุปัสสนาญาณในอารมณ์ของทิฏฐินั้น ๆ 1599
546-อนุสัยเจ็ดสลาย เมื่อขาดความยึดมั่นในอารมณ์แห่งปปัญจสัญญา 1780
547-ลำดับปัจจัยแห่งการกระทำให้แจ้งซึ่งนิพพาน 1543
548-วิธีการบ่มวิมุตติให้ถึงที่สุด 1608
549-สติปัฏฐานบริบูรณ์เพราะอานาปานสติบริบูรณ์ 1701
550-โพชฌงค์บริบูรณ์เพราะสติปัฏฐานบริบูรณ์ 1572
551-วิชชา-วิมุตติบริบูรณ์เพราะโพชฌงค์บริบูรณ์ 1584
552-นิโรธอริยสัจ (อีกนัยหนึ่ง) 1766
553-นิโรธอริยสัจเป็นสิ่งที่ควรทำให้แจ้ง 3335